به گزارش ندای ساحل- در این سانحه، دو خودرو پس از برخورد شدید دچار آتشسوزی شدند و رانندگان، در میان شعلههای بیرحم، جان خود را از دست دادند. پلیس علت اولیه را رانندگی خطرناک خودروی نیسان حامل سوخت قاچاق اعلام کرده است. اما آیا واقعاً تنها مقصر یک راننده است؟ یا باید به ریشههای عمیقتر این فاجعه نگاه کرد؟
قاچاق سوخت در استانهای جنوبی، بهویژه هرمزگان، نه یک انتخاب بلکه اغلب یک اجبار اقتصادی است. مردمی که در نبود فرصتهای شغلی، زیر فشار فقر و محرومیت، به سوختکشی روی میآورند. خودروهایی که با بار غیرایمن، در جادههایی ناایمن، با سرعتی مرگبار حرکت میکنند، نهتنها جان خود را به خطر میاندازند، بلکه تهدیدی جدی برای دیگر رانندگان و مسافران هستند.
پلیس راه استان هرمزگان هشدار داده که با خودروهای حامل سوخت قاچاق برخورد قاطع خواهد کرد. اما برخورد قاطع، تنها زمانی مؤثر است که با سیاستگذاری هوشمندانه، توسعه اقتصادی منطقه، و ایجاد جایگزینهای شغلی همراه باشد. نمیتوان با سرکوب، ریشههای فقر را خشکاند. نمیتوان با جریمه، جانهایی را که در آتش سوختند، بازگرداند.
جادههای هرمزگان، بهویژه محور میناب–جاسک، نیازمند نظارت مستمر، ایمنسازی، و توجه ویژه هستند. این مسیرها نباید محل عبور خودروهایی باشند که هر لحظه ممکن است به بمبهای متحرک تبدیل شوند. امنیت جادهها، نه یک امتیاز بلکه یک حق است. حقی که سالهاست از مردم این مناطق دریغ شده است.
در پایان، باید گفت که حادثه میناب–جاسک، یک هشدار است؛ هشداری برای مسئولان، برای نهادهای نظارتی، و برای جامعهای که نباید به مرگهای خاموش در جادهها عادت کند. جان انسانها، ارزشمندتر از هر لیتر سوختی است که در سایه قاچاق جابهجا میشود. وقت آن رسیده که به جای پاککردن صورتمسئله، به حل ریشهای آن فکر کنیم.
